Op 19 juni 2019 was ik aanwezig bij het slachthuis in Blokker. Hier slachten ze zo’n 300.000 kippen per dag. Je zou denken dat de grootste sadisten in het slachthuis werken maar daar op het bedrijventerrein waren er ook een paar aanwezig.

In overleg met het slachthuis mochten we per vrachtwagen 5 minuten afscheid nemen van de kippen. Dit is iets wat vaker gedaan wordt dus de mensen op het bedrijventerrein weten wel wat er aan de hand is als wij daar staan.

Voor mij was het de eerste keer dat ik meeging. Ik verbaas me dan ook over de reacties van de voorbijgangers. Dit waren vooral mensen die ook op het bedrijventerrein werken.

De meeste mensen lachten ons uit vele riepen triomfantelijk dat ze vanavond kip op een bord zouden hebben. Daarnaast natuurlijk ook de gebruikelijke opmerkingen dat we werk moeten zoeken. Dat is ook iets waar ik me over verbaas. Waarom denken mensen toch dat demonstranten geen baan hebben?

Kip aan het einde van zijn latijnDe opmerkingen naar mij toe interesseren me niet veel. Wat ik wel heel erg vond waren een paar gasten die precies achter een vrachtwagen kwamen staan met een auto en daar heel hard ging toeteren. Door het toeteren raakten de kippen helemaal in paniek. Die zitten helemaal op elkaar gepropt en kunnen geen kant op, dus je zag hoe de kippen elkaar aan het verdrukken waren.

Dit gebeurde twee of drie keer. Je zag gewoon aan die koppen van die gasten dat ze precies wist wat daar gebeurde en dat ze het expres deden. Onbegrijpelijk. Dan ben je gewoon echt een sadist en is er iets goed mis met je.

Naast al het dierenleed heeft dit ook grote indruk op mij gemaakt. Hoe kunnen mensen toch zo zijn?