Na deze laatste fysio sessie heb ik eigenlijk de moed een beetje opgegeven…Misschien moet ik gewoon maar accepteren dat ik deze pijn heb. Soms wat meer soms wat minder. Soms kan ik niets maar soms een hele hoop..Dat is ook zo moeilijk uit te leggen, soms loop ik er goed bij en soms loop ik als een vrouw van 80.

Ook ga ik vaak door mijn pijn heen. Ik ben bijvoorbeeld HELEMAAL gek op voetbal. Als ik er een zie dan wil ik gewoon voetballen. Pijn of niet. Nou gaat het natuurlijk niet bij de hevige pijnen maar als ik een beetje pijn heb dan vind ik het wel waard om te doen. Ook al moet ik daarna een week plat.

Zelfde geldt bijvoorbeeld voor een avondje lekker stappen. Als ik dat doe en lekker ga dansen dan weet ik dat ik die dagen er op veel pijn ga hebben. Maar soms heb ik het er gewoon voor over. Moet wel anders word ik een kluizenaar!

Ik vind het maar lastig allemaal. Vooral alsĀ ik het van een afstand bekijk. Dan zie ik dus een jonge vrouw van 29 die al vanaf haar 22e pijn heeft maar niet word geholpen of geholpen kan worden…

šŸ™

Tips en vragen zijn welkom!

Lees hier deel 1 van het verhaal
Lees hier deel 2 van het verhaal
Lees hier deel 3Ā van het verhaal
Lees hier deel 4 van het verhaal